داشتند ، و نه بعد از انجام آن تسليم حق مىشدند ، ولى معجزاتى كه براى تحقيق حقيقت مطالبه مىشد از سوى پيغمبر ص انجام مىگرفت ، و شواهد فراوانى بر اين امر در تاريخ زندگى آن حضرت وجود دارد . سپس قرآن مىافزايد : « مخالفان لجوج هنگامى كه نشان و معجزه اى را بر صدق دعوت تو مىبينند اعراض كرده ، مىگويند اين سحرى است مستمر » ! ( * ( وَإِنْ يَرَوْا آيَةً يُعْرِضُوا وَيَقُولُوا سِحْرٌ مُسْتَمِرٌّ ) * ) . تعبير به « مستمر » اشاره به اين است كه آنها معجزات مكررى از پيامبر اسلام ص ديده بودند كه شق القمر ادامه آن بود ، آنها همه را بر تداوم سحر حمل مىكردند ، و آن را « سحرى مستمر » مىپنداشتند ، هر چند اين تهمت بهانه اى بود براى عدم تسليم در مقابل حق . بعضى از مفسران « مستمر » را به معنى « قوتمند » تفسير كرده‌اند ( چنان كه مىگويند « حبل مرير » يعنى طناب محكم ) و بعضى آن را به معنى « گذرا و ناپايدار » تفسير نموده ولى ظاهر همان تفسير اول است . در آيه بعد به نكته مخالفت آنها ، و همچنين به نتيجه شوم اين مخالفت ، اشاره كرده ، مىافزايد : « آنها تكذيب كردند ، و از هواى نفسشان پيروى نمودند ، و هر امرى قرارگاهى دارد » ( * ( وَكَذَّبُوا وَاتَّبَعُوا أَهْواءَهُمْ وَكُلُّ أَمْرٍ مُسْتَقِرٌّ ) * ) . سرچشمه مخالفت آنها و تكذيب پيامبر اسلام ص يا تكذيب معجزات و دلائل او ، و همچنين تكذيب رستاخيز و قيامت ، پيروى از هواى نفس بود ، تعصبها و لجاجتها و خودخواهيها به آنها اجازه نمىداد كه در برابر حق تسليم شوند ،